Skip to main content
podgląd koszykaClose podgląd koszyka

Poliester to wszechobecny materiał. Można go znaleźć praktycznie wszędzie, od tanich sieciówkowych ubrań po luksusowe marki. Wiele osób go kupuje, ale czy ze świadomością, czym tak naprawdę jest? W tym artykule przyjrzymy się, co rzeczywiście znajduje się w ubraniach z poliestru. Sprawdzimy, dlaczego świadomi konsumenci szukają alternatyw, i pokażemy, czemu wełna merino coraz bardziej ich przyciąga.

Poliester – co to za materiał?

Zacznijmy od sedna. Poliester to nie naturalne włókno jak len, bawełna czy wełna. To syntetyczne włókno polimeru produkowane głównie z produktów ubocznych ropy naftowej.

Kiedy widzisz na metce „100% poliester”, czytasz właśnie „w 100% ubranie z plastiku”. Dokładniej, poliester to materiał syntetyczny, który powstaje w wyniku procesu chemicznego zwanego polikondensacją. Ten proces transformuje surową ropę na elastyczne włókna, które wyglądają jak normalna tkanina.

I tu tkwi haczyk – włókna poliestru wyglądają jak tkanina, ale zachowują się jak plastik. 

Poliester to politereftalan etylenu (PET), czyli ten sam plastik, z którego produkowane są butelki. Tylko, zamiast być butelką, ten plastik to teraz Twoje koszule, spodnie czy bluzy.

Historia poliestru zaczęła się w latach 40. XX wieku, ale naprawdę stał się popularny w latach 50. i 60., kiedy promowano go jako przyszłość mody. “Trwały, nie wymaga prasowania, odporny na zabrudzenia” – brzmiało to zbyt dobrze. 

Poliester materiał – krótka historia

Początkami poliestru zajmowali się brytyjscy chemicy James Tennant Dickson i John Rex Whinfield w latach 30. Materiał został opatentowany w 1941 roku w Manchesterze i znany był pod nazwami „Terylene” (Wielka Brytania) i „Dacron” (USA).

Rzeczywisty przełom przyszedł po II wojnie światowej, gdy produkcja masowa ruszyła na szeroką skalę. I tutaj się zaczęły wszystkie problemy – bo gdy coś staje się tanie i dostępne w masowej produkcji, ilość liczy się bardziej niż jakość.

Właściwości poliestru – trochę teorii

Poliester ma kilka cech, które sprawiają, że producenci go kochają:

  • Szybkie schnięcie – poliester nie wchłania wody dlatego robi się z niego przeciwdeszczowe peleryny
  • Odporność na zagniecenia – włókna nie tracą kształtu tak łatwo jak bawełna
  • Trwałość – odporna na rozciąganie i ścieranie mechaniczne
  • Cena – produkcja jest tania, więc cena końcowa też może być niższa

Teoretycznie brzmi to dobrze, a w praktyce?

Problem numer jeden: poliester nie oddycha

W czystej formie poliester tworzy na Twojej skórze rzeczywistą barierę termiczną. Zamiast przepuszczać powietrze i wilgoć, zatrzymuje je blisko ciała. Wyobraź sobie, że owijasz się w folię stretch. To dosłownie to, co robisz.

W wyniku tego:

  • Pot się kumuluje
  • Twoje ciało się przegrzewa, zwłaszcza w gorące dni i podczas wysiłku
  • Wilgotne otoczenie na skórze to raj dla bakterii (szczególnie Cutibacterium acnes i Staphylococcus aureus), które powodują trądzik i nieprzyjemne zapachy
  • Skóra ulega podrażnieniom i czerwienieje
  • Możliwe otarcia podczas uprawiania sportu

Osoby z atopowym zapaleniem skóry (AZS) powinny unikać poliestru. Ten materiał może zaostrzać stany zapalne, bo uniemożliwia naturalną cyrkulację powietrza.

Problem numer dwa: mikroplastik

Każde pranie poliestrowych ubrań uwalnia mikroskopijne włókna plastiku. Badanie przeprowadzone w grudniu 2025 roku przez Changing Markets Foundation we współpracy z Uniwersytetem Cukurova wykazało, że:

  • Jedno pranie może uwolnić do 900 tysięcy mikrowłókien
  • Pojedyncza bluza polarowa w jednym cyklu prania uwalnia nawet 1 milion mikrowłókien
  • Rocznie do mórz i oceanów trafia około 500 tysięcy ton mikroplastiku wyłącznie z prania odzieży

Gdzie trafia mikroplastik z prania?

Oczyszczalnie ścieków nie potrafią wychwycić takich małych cząsteczek. Trafiają one do rzek, jezior i oceanów, gdzie połykają je ryby i inne organizmy morskie. 

Naukowcy wykryli mikroplastik w:

  • Ludzkiej krwii – może być pochłaniany przez komórki układu odpornościowego, tworząc tzw. MP-labeled cells, które mogą blokować naczynia krwionośne, szczególnie w mózgu
  • Mózgu – w stężeniach 30-krotnie wyższych niż w innych narządach
  • Łożysku – co oznacza, że dzieci są narażone na mikroplastik już w łonie matki
  • Smółce noworodków – pierwszym kale wydalanym po urodzeniu

Mikroplastik w mózgu wiąże się ze stresem oksydacyjnym, reakcjami zapalnymi (które mogą przyczynić się do chorób neurodegeneracyjnych takich jak Alzheimer czy Parkinson) i zaburzeniami metabolicznymi.

Problem numer trzy: chemikalia w poliestrze

Produkcja poliestru wymaga użycia wielu niebezpiecznych substancji chemicznych, które mogą zostać w tkaninie i przenikać przez skórę:

  • Antymon – potencjalny kancerogen używany jako katalizator
  • BPA (Bisfenol A) – substancja wpływająca na system hormonalny
  • Ftalany – mogące prowadzić do zaburzeń rozwojowych i chorób serca
  • PFAS („wieczne chemikalia”) – substancje nie ulegające rozkładowi, związane z uszkodzeniami wątroby, astmą i chorobami nerek
  • Formaldehyd – możliwy kancerogen, szczególnie w ubraniach dla dzieci

Recyklingowany poliester – greenwashing?

Niektóre marki aktywnie promują odzież wykonaną z „plastikowych butelek PET” jako „ekologiczną”. To jeden z największych mitów ekologicznych ostatniego dziesięciolecia.

Badanie z grudnia 2025 roku wykazało coś zaskakującego: recyklingowany poliester uwalnia średnio 54,8% więcej mikroplastiku niż nowy poliester. Co więcej, cząsteczki są o 20% mniejsze, co czyni je bardziej niebezpiecznymi.

Czemu? Proces recyklingu – zarówno chemiczny, jak i mechaniczny – osłabia łańcuchy polimerów, tworząc krótsze, mniej doskonałe struktury molekularne. Te słabsze struktury ulegają rozkładowi i uwalniają mikrowłókna znacznie szybciej.

A najgorsze? Nawet recyklingowany poliester nie jest biodegradowalny i rozkłada się przez 500+ lat.

100% poliester – jaki to naprawdę materiał?

Czysty poliester bez domieszek to najgorsza wersja z perspektywy zdrowotnej. To materiał, który ma WSZYSTKIE cechy charakterystyczne dla tego włókna:

  • Elektryzuje się szaleńczo (szczególnie w suchych warunkach)
  • Przylepia się do ciała (zwłaszcza w gorące dni)
  • Przyciąga kurz i pył (ze względu na elektryczność statyczną)
  • Bardzo mała oddychalność
  • Zatrzymuje pot zamiast go odprowadzać
  • W upalne dni może powodować przegrzewanie organizmu
  • Topi się w kontakcie z ogniem

Poliester a wełna merino – porównanie

Jeśli szukasz alternatywy dla poliestru, wełna merino to diametralnie inna kategoria.

Wełna merino:

  • Naturalnie oddycha – pozostawia twoją skórę suchą
  • Reguluje temperaturę – ciepła zimą, przewiewna latem
  • Nie wymaga częstego prania – dzięki łuskowatej konstrukcji włókien i naturalnym właściwościom bakteriostatycznym, wystarczy ją przewietrzyć
  • Jest miękka i nie gryzie – cienkie włókna (nawet 7 razy cieńsze niż ludzki włos) nie drażnią skóry
  • Jest biodegradowalna – wraca do przyrody, zamiast zalegać 500 lat
  • Nie uwalnia mikroplastiku – bo to naturalne włókno
  • Idealna dla osób z AZS – delikatna, oddychająca, nie zaostrzająca stanów zapalnych

Co ważne, w paterns szyjemy nasze ubrania w małych szwalniach w Polsce, a wełna merino pochodzi wyłącznie z certyfikowanych źródeł. Zobacz nasze certyfikaty: https://paterns.com/certyfikaty/

A kiedy poliester może mieć sens?

Są sytuacje, w których syntetyki są wsparciem dla naturalnych materiałów:

  • Kurtki przeciwdeszczowe i techniczne powłoki – poliester i poliamid sprawdzają się tam, gdzie potrzebna jest szczelna, odporna na wiatr i wodę bariera. Nie są to ubrania dotykające skóry, tylko zewnętrzna warstwa, która ma chronić przed ulewą na szlaku czy na rowerze.
  • Plecaki, torby, namioty – tutaj trwałość mechaniczna, odporność na przetarcia i nieprzemakalność są ważniejsze niż oddychalność. Plastikowe włókna są bardzo mocne, lekkie i dobrze znoszą ciężar oraz tarcie o skały czy podłoże.
  • Wzmocnienia w naturalnych materiałach – w rajstopach czy skarpetkach z wełny lub bawełny dodaje się niewielki procent poliamidu lub poliestru w okolicach pięty i palców. Jednak naszym zdaniem nie powinien być to składnik dominujący. Chodzi o to, żeby skarpetki czy rajstopy wytrzymały dłużej tam, gdzie tarcie jest największe. To naszym zdaniem jedyne uzasadnione działanie.

A co z akrylem?

To osobny poziom syntetycznego dramatu. Jeśli poliester to plastik udający bawełnę, akryl to pseudo-wełna – puszysty zamiennik, który wygląda jak sweter babci, a zachowuje się jak plastikowa folia. Piszemy o nim wprost: „wełnopodobny plastik, który nie ogrzeje, gdy jest zimno, i w którym szybko się spocisz”. Przeczytaj cały artykuł o akrylu na naszym blogu.

Dlaczego akryl jest gorszy? Nie oddycha, przechwytuje zapachy, elektryzuje się i uwalnia więcej mikroplastiku niż poliester.

Podsumowanie: świadomy wybór

Poliester to nie jest neutralny wybór – to materiał, który zatrzymuje wilgoć na twojej skórze, może przenikać do naszego ciała i zagrażać Twojemu zdrowiu. Plus wszystkie ekologiczne konsekwencje. Certyfikowane włókna naturalne – bawełna, len, a szczególnie wełna merino – to zdecydowanie lepszy wybór dla Twojego ciała i naszej planety. Życie jest zbyt krótkie, aby nosić plastik.

Najczęstsze pytania o poliester

Czy poliester oddycha?

To jedno z najczęstszych pytań. Odpowiedź jest krótka: Nie. W swojej pierwotnej formie poliester nie przepuszcza powietrza w takim stopniu, jak naturalne włókna. Nowoczesne tkaniny poliestrowe są czasem modyfikowane, są tkane lub dziane w taki sposób aby miały mikro otwory, dzięki czemu pozwalają na odprowadzanie części potu i ciepła. Ale nie działają tak jak włókna wełny merino które pracują razem z twoim ciałem – skręcając się i zatrzymując ciepło przy skórze kiedy jest to konieczne i rozprostowując się i pozwalając oddychać kiedy robi się gorąco.
Poliester to albo nieprzepuszczalna folia w której się zagotujesz, albo plastikowa siateczka, która cię nie ogrzeje kiedy będziesz tego potrzebować. 

Czy poliester jest zdrowy?

Biorąc pod uwagę wszystko, co wiemy – mikroplastik w krwi i mózgu, chemikalia, brak oddychalności, zagrożenia dla skóry – odpowiedź brzmi: nie, poliester nie jest zdrowy w szczególności podczas aktywności fizycznej, kiedy się pocimy.

Czy poliester się rozciąga?

Czysty poliester sam w sobie nie jest materiałem rozciągliwym. Elastyczność można zwiększyć poprzez mieszanie z innymi włóknami, takimi jak elastan

Czy poliester jest wodoodporny?

Poliester jest odporny na wilgoć i szybko schnie, dzięki czemu sprawdza się w produkcji odzieży przeciwdeszczowej. Jednak sam materiał nie jest całkowicie wodoodporny – do tego stosuje się specjalne powłoki.

Czy poliester może powodować alergie?

Poliester rzadko powoduje bezpośrednie alergie, ale substancje chemiczne pozostające w tkaninie (takie jak BPA, ftalany, PFAS) mogą podrażnić wrażliwą skórę. Głównym problemem jest jednak wilgotne środowisko, które tworzy. Pot uwięziony przy skórze staje się rajem dla bakterii, które mogą powodować trądzik i podrażnienia.

Osoby z atopowym zapaleniem skóry (AZS) powinny go unikać. Poliester uniemożliwia cyrkulację powietrza i pozwala potowi przywierać do skóry, co może zaostrzać objawy AZS.

Czy poliester elektryzuje się?

Tak, poliester ma tendencję do elektryzowania się, szczególnie w suchych warunkach. 

Źródła badań

Wang F, Shih KM, Li XY. Widespread Occurrence of Bisphenol A in Daily Clothes and Its High Exposure Risk in Humans. Environ Sci Technol. 2019;53(12):7095-7102. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31124657/, [dostęp z dn. 17.12.2025].

Leslie HA, van Velzen MJM, Brandsma SH, i in. Discovery and quantification of plastic particle pollution in human blood. Environ Int. 2022;163:107199. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35367073/, [dostęp z dn. 17.12.2025].

Ragusa A, Svelato A, Santacroce C, i in. Plasticenta: First evidence of microplastics in human placenta. Sci Total Environ. 2021;760:143335. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0160412020322297, [dostęp z dn. 17.12.2025].

European Food Safety Authority (EFSA). Scientific Opinion on the risks to public health related to the presence of bisphenol A (BPA) in foodstuffs. EFSA Journal. 2023;21(4):e07843. https://www.efsa.europa.eu/en/topics/topic/bisphenol, [dostęp z dn. 17.12.2025].

Mahbub, M.S., Shams, M. (2022). Acrylic fabrics as a source of microplastics from portable washer and dryer: Impact of washing and drying parameters. Science of The Total Environment, 834, 155429. Dostępne na: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35461942/, [dostęp z dn. 12.01.2026].

Podobał Ci się ten artykuł? Podziel się z przyjaciółmi!